Fen Öğretim Programları Üzerine Uluslararası Bir Bakış: Özel Okullarda Görev Yapan Fen Öğretmenlerinin Görüşlerinin İncelenmesi
DOI:
https://doi.org/10.29329/bules.2022.480.03Keywords:
Fen bilimleri öğretmenleri, Fen öğretim programı, Öğretim programı problemleri, Öğretmen görüşleriAbstract
Öğretim programlarının başarılı bir şekilde uygulanmasına yönelik çalışmalar öğretmenin öğretim programı üzerindeki rolüne dikkat çekmektedir. İyi yapılandırılmış ve uygulanabilir bir öğretim programı ile öğretmenlerin mesleğe yönelik tutum ve inançları arasındaki olumlu ilişki birçok çalışmada belirlenmiştir. Tüm bu sonuçlar, öğretmenin öğretim programına yönelik deneyim ve görüşlerinin önemini ortaya koymaktadır. Bu araştırmada da fen bilimleri öğretmenlerinin kendi ülkelerinde uyguladıkları öğretim programına yönelik görüşlerinin ve programı uygulama sürecinde kullandıkları materyaller ile ölçme ve değerlendirme yöntemlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu uluslararası özel eğitim kurumlarında öğretmenlik yapan 190 fen bilimleri (fen, fizik, kimya ve biyoloji) öğretmeni oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından hazırlanan dört sorudan oluşan form kullanılmıştır. Öğretmenlerin sorulara verdikleri yanıtlar içerik analizi ile betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda fen bilimleri öğretmenleri uyguladıkları fen öğretim programını; kazanımlar, öğretim strateji, yöntem ve teknikleri ile ölçme ve değerlendirme yaklaşımları bakımından incelediklerini, eğitim felsefesi bağlamında ise daha az incelediklerini ifade etmişlerdir. Bununla birlikte öğretmenlerin uyguladıkları fen öğretim programını öğretmenin rolü, ölçme ve değerlendirme, standartlar ve öğretim yaklaşımı bağlamında yeterli buldukları ancak öğrencinin rolü ve 21. yüzyıl becerilerini desteklemesi bakımından daha yetersiz buldukları tespit edilmiştir. Fen bilimleri öğretmenleri, fen öğretim programının uygulanma sürecinde kullanılan materyallere ilişkin ise, beyaz tahta, not defteri ve ders kitaplarını her zaman kullandıklarını ancak görsel işitsel materyal, akıllı tahta, deney ve laboratuvarı daha az kullandıklarını ifade etmişlerdir. Ayrıca fen eğitiminde ölçme ve değerlendirme yöntemi olarak en fazla çoktan seçmeli sorular, açık uçlu sorular ve boşluk doldurma sorularını kullandıkları, kavram haritaları, portfolyo ve dereceli puanlama anahtarını ise daha az kullandıkları tespit edilmiştir.
References
Aktan, M. B., Kaynak, S., Abdüsselam, Z., & Ardoğan, E. (2019). Güncel fen öğretim programları ve ders kitaplarında model ve modelleme kavramlarının analizi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 8(1), 44-69. https://doi.org/10.30703/cije.450242
Beck, C., & Kosnik, C. (2006). Innovations in teacher education: A social constructivist approach. State University of New York Press.
Bekmezci, S. M., & Ateş, Ö. (2018). 2013 Fen bilimleri dersi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(3), 57-76.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
Büyüktokatlı, N., & Bayraktar, Ş. (2014). Fen eğitiminde alternatif ölçme değerlendirme uygulamaları. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(1), 103-126. https://doi.org/10.14527/pegegog.2014.006
Cheung, D., & Ng, P. H. (2000). Science teachers' beliefs about curriculum design. Research in Science Education, 30(4), 357-375. https://doi.org/10.1007/BF02461556
Choi, Y., & Park, H. (2016). Shadow education and educational inequality in South Korea: Examining effect heterogeneity of shadow education on middle school seniors’ achievement test scores. Research in Social Stratification and Mobility, 44, 22-32. https://doi.org/10.1016/j.rssm.2016.01.002
Coll, R. K., & Taylor, N. (2012). An international perspective on science curriculum development and implementation. In B. J. Fraser, K. Tobin & C. J. McRobbie (Eds.), Second international handbook of science education (pp. 771-782). Springer. https://doi.org/10.1007/978-1-4020-9041-7_51
Council of Ministers of Education Canada. (1997). Common framework of science learning outcomes: K to 12. https://ia800508.us.archive.org
Çoruhlu, Ş. T., Nas, E. S., & Çepni, S. (2009). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme tekniklerini kullanmada karşılaştıkları problemler: Trabzon örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 122-141.
Department of Education and Employment. (1999). The national curriculum for England. HMSO.
Dewey, J. (2010). Okul ve toplum. Pegem Akademi.
Drake, S. M., & Reid, J. L. (2018). Integrated curriculum as an effective way to teach 21st century capabilities. Asia Pacific Journal of Educational Research, 1(1), 31-50. https://doi.org/10.30777/APJER.2018.1.1.03
Durel, E. (2019). Okul dışı fen etkinliklerinin fen bilimleri öğretmen ve öğretmen adayları ile öğrenciler üzerine etkileri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi).
Elmas, R., Öztürk, N., Irmak, M., & Cobern, W. W. (2014). An investigation of teacher response to national science curriculum reforms in Turkey. Eurasian Journal of Physics and Chemistry Education, 6(1), 2-33.
Elmas, R., Rusek, M., Lindell, A., Nieminen, P., Kasapoğlu, K., & Bílek, M. (2020). The intellectual demands of the intended chemistry curriculum in Czechia, Finland, and Turkey: A comparative analysis based on the revised Bloom's taxonomy. Chemistry Education Research and Practice, 21(3), 839-851. https://doi.org/10.1039/D0RP00058B
Hancock, D. R. (2007). Effects of performance assessment on the achievement and motivation of graduate students. Active Learning in Higher Education, 8(3), 219-231. https://doi.org/10.1177/1469787407081888
Handal, B., & Herrington, A. (2003). Mathematics teachers’ beliefs and curriculum reform. Mathematics Education Research Journal, 15(1), 59-69. https://doi.org/10.1007/BF03217369
İnce Aka, E., Yılmaz, M., & Karakaya, M. (2019). 2018 fen bilgisi öğretmenliği lisans programındaki biyoloji derslerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 133-143.
Karaduman, B., & Uçar, S. (2020). Öğretmen adaylarının eğitim felsefeleri ve program yönelimleri üzerine bir inceleme. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 14(2), 1343-1380. https://doi.org/10.17522/balikesirnef.755701
Karalı, Y., Palancıoğlu, Ö. V., & Aydemir, H. (2021). Türkiye ve Singapur ilkokul fen bilimleri öğretim programlarının karşılaştırılması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 866-888. https://doi.org/10.17679/inuefd.883126
Karamustafaoğlu, O. (2006). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin öğretim materyallerini kullanma düzeyleri: Amasya ili örneği. Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 90-101.
Kay, K. (2010). 21st century skills: Why they matter, what they are, and how we get there. In J. Bellanca & R. Brandt (Eds.), 21st Century skills: Rethinking how students learn (pp. 13-31). Solution Tree Press.
Kirman, A. (2008). İlköğretim 6., 7. ve 8. sınıf fen bilgisi dersinde, geleneksel ve alternatif ölçme ve değerlendirme sistemlerinin, başarı testleri yapılarak karşılaştırılması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kafkas Üniversitesi).
Kocaarslan, M. (2012). Tanılayıcı dallanmış ağaç tekniği ve ilköğretim 5. sınıf fen ve teknoloji dersi maddenin değişimi ve tanınması adlı ünitede kullanımı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 269-279.
Lee, Y. J., Kim, M., & Yoon, H. G. (2015). The intellectual demands of the intended primary science curriculum in Korea and Singapore: An analysis based on revised Bloom's taxonomy. International Journal of Science Education, 37(13), 2193-2213. https://doi.org/10.1080/09500693.2015.1072290
MEB. (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). http://mufredat.meb.gov.tr
Melville, W. (2010). Curriculum reform and a science department: A Bourdieuian analysis. International Journal of Science and Mathematics Education, 8(6), 971-991. https://doi.org/10.1007/s10763-010-9204-9
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A new framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054. https://doi.org/10.1111/j.1467-9620.2006.00684.x
NRC. (1996). National science education standards. National Academy Press.
Nazlıçiçek, N., & Akarsu, F. (2008). Fizik, kimya ve matematik öğretmenlerinin değerlendirme araçlarıyla ilgili yaklaşımları ve uygulamaları. Eğitim ve Bilim Dergisi, 33(149), 18-29.
Okur, M. (2008). 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin fen ve teknoloji dersinde kullanılan alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Karaelmas Üniversitesi).
Ontario Ministry of Education. (2016). 21st century competencies: Foundation document for discussion. http://www.edugains.ca/resources21CL/About21stCentury/21CL_21stCenturyCompetencies.pdf
Remillard, J. T. (2005). Examining key concepts in research on teachers’ use of mathematics curricula. Review of Educational Research, 75(2), 211-246. https://doi.org/10.3102/00346543075002211
Salamah, M. (2008). School curriculum design. Alnor.
Saraç, E., & Yıldırım, M. S. (2019). 2018 fen bilimleri dersi öğretim programına yönelik öğretmen görüşleri. Academy Journal of Educational Sciences, 3(2), 138-151. https://doi.org/10.31805/acjes.641002
Schmidt, W. H., Raizen, S. A., Britton, E. D., Bianchi, L. J., & Wolfe, R. G. (2002). Many visions, many aims: A cross-national investigation of curricular intentions in school science. Kluwer Academic.
Stiggins, R. (2004). New assessment beliefs for a new school mission. Phi Delta Kappan, 86(1), 22-27. https://doi.org/10.1177/003172170408600106
Şişman, A., Uzel, N., & Gül, A. (2016) Biyoloji öğretmen adaylarının yazılı, görsel, işitsel medya kullanımının biyoçeşitlilik okuryazarlıklarına ve akademik başarılarına etkisi. 12. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi-UFBMEK. Trabzon.
Ural Keleş, P. (2018). 2017 Fen bilimleri dersi öğretim programı hakkında beşinci sınıf fen bilimleri öğretmenlerinin görüşleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 6(3), 121-142. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.6c3s6m
Ünal, S., Çoştu, B., & Karataş, F. Ö. (2004). Türkiye’de fen bilimleri eğitimi alanındaki program geliştirme çalışmalarına genel bir bakış. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 183-202.
Van de Oudeweetering, K., & Voogt, J. (2018). Teachers’ conceptualization and enactment of twenty-first century competences: Exploring dimensions for new curricula. The Curriculum Journal, 29(1), 116-133. https://doi.org/10.1080/09585176.2017.1369136
Willis, D. G., Sullivan-Bolyai, S., Knafl, K., & Cohen, M. Z. (2016). Distinguishing features and similarities between descriptive phenomenological and qualitative description research. Western Journal of Nursing Research, 38(9), 1185-1204. https://doi.org/10.1177/0193945916645499
Yeşilyurt, E. (2012). Fen ve teknoloji dersinde kullanılan ölçme-değerlendirme yöntemleri ve karşılaşılan güçlükler. Turkish Studies, 7(2), 1183-1205. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.3142
Zimbicki, D. (2007). Examining the effects of alternative asessment on student motivation and self efficancy (Doctoral dissertation, The Walden University).
